.

We wrześniu 1953 roku warsztaty szkolne przeniesiono do budynku przy ulicy Strzeleckiej 15 oraz włšczono do nich warsztaty Szkoły Metalowej z Choszczna. Od tego czasu rozpoczyna się intensywny rozwój warsztatów. Poszerzono asortyment wyrobów o prace ślusarskie i naprawę maszyn rolniczych, rozpoczęto kooperację z ZUO BOMET. W sierpniu 1956 roku przekazano naszym warsztatom maszyny oraz narzędzia ślusarskie ze zlikwidowanych warsztatów szkolnych w Świnoujściu i Trzcińsku Zdroju. We wrześniu 1959 przeprowadzono modernizację warsztatów szkolnych, zakupiono nowe obrabiarki, rozpoczęto planową działalność produkcyjnš opartš na kooperacji z ZUO „BOMET”, Fabrykš Radiatorów Żeliwnych w Choszcznie, Fabrykš Celulozy w Kostrzynie i Fabrykš Armatury w Lipianach. Działania te pozwoliły spłacenie zadłużenia warsztatów, dalszy zakup obrabiarek, doposażenie kuŸni, hartowni i spawalni. W roku 1968/69 zostaje wprowadzona specjalnoœć tokarz. Od roku 1973 warsztaty szkolne nawišzujš kooperację z Głogowskš Fabrykš Maszyn Budowlanych, dla której wykonujš elektromagnesy dla dŸwigów samochodowych. Sš jedynym producentem tego urzšdzenia w kraju, a wyrób ten stanowi podstawę bytu materialnego warsztatów do roku 1989. W roku 1975 wprowadzono kolejne kierunki kształcenia: kierowca mechanik oraz spawacz. We wrzeœniu 1978 warsztaty przenoszš się do nowych obiektów przy ul. Szosowej, co stworzyło warunki do jeszcze bardziej dynamicznego ich rozwoju. Od roku 1980 rozpoczęła działalnoœć stacja diagnostyczna wykonujšca pomiary i regulacje geometrii kół, regulację silników, przeglšdy techniczne. Od roku 1980 rozpoczęto produkcję sprzętu sportowego. Poczštkowo była to siłownia „ATLAS” o dziesięciu stanowiskach, a w latach póŸniejszych, kiedy zaprzestano produkcji elektromagnesów, warsztaty rozpoczęły wykonywanie całej gamy urzšdzeń siłowych: od małych sztangielek poprzez siłownie i ławeczki dla indywidualnych odbiorców sprzętu rehabilitacyjnego i sprzętu wypoczynkowego, do kompleksowego wyposażenia całych obiektów. wysoki techniczny i użytkowy poziom urzšdzeń siłowych osišgnięto dzięki współpracy ze szwedzkš firmš „TRESSON” oraz badaniom testowym przeprowadzonym przez AWF Poznań-filia w Gorzowie. W roku 1992 zaprzestano kształcenia w zawodzie tokarz i wprowadzono „operator obrabiarek skrawajšcych”.

Obecnie warsztaty, jako jedyne z nielicznych w województwie zachodniopomorskim, umiejętnie włšczajš się w prawa ekonomiczne rynku z widocznym efektywnym skutkiem.

Warsztaty szkolne ZSP nr 1 w Barlinku posiadajš upoważnienie do zorganizowania egzaminów potwierdzajšcych kwalifikacje zawodowe w zawodach: